23.2.19

YAZININ BAŞLIĞI SON CÜMLESİNDE


Hanoi'den Ho Chi Minh'e giden bir uçakta cam kenarında oturuyorum. Yanımdaki koltuklar boş, önümde ise bir anne ve üç, dört yaşlarındaki oğlu var. Uçağa ilk bindiğimiz ve yerlerimize oturduğumuz an gözgöze geliyoruz minik çekik gözlerle. Biraz şaşırıyor yabancı olmama. Cam kenarında annesi oturuyor, o da çaprazımda. Biraz kitap okuyorum, hayaller kuruyorum, ama aklım öndeki çocukta.

Defterimden bir sayfa koparıp bir tane kağıttan gemi yapıyorum. Ve iki koltuğun arasındaki kola koyuyorum küçük tuzağımı. Sonra minik bir el uzanıyor ve gemiyi alıyor. O koltuk aralığından gördüğüm kadarıyla gemiyle oynamaya başlıyor. Gemiyi koltuğunda, önündeki masada gezdiriyor. Bir an o aralıktan göz göze geliyor gibi oluyoruz ama hemen kafasını çeviriyor. Defterimden bir sayfa daha koparıyorum. Bu sefer biraz daha küçük bir gemi yapıp, aynı yere bırakıyorum. Şaşkınlığını ve mutluluğunu görüyorum. İki gemisi var artık. İki gemiyle yol alıyor. Sonra hepsinden daha da küçük bir gemi yapıyorum ama bu sefer bırakmıyorum. Orada, koltuğun arasındaki kolda gemiyi tutarak bekliyorum. Tereddüt eden minik el görünür oluyor,  gemiyi diğer ucundan tutuyor. İlk temasımızı gerçekleştiriyoruz. Ben gemiyi uzatırken o yavaşça alıyor. Evrendeki iki gezegen birbirine teğet geçiyor. O gemiyi çeken ufacık parmaklar ve benim ürkütmemeye çalışan kocaman elim arasında bir bağlantı kuruluyor. Gemi onu mutlu ediyor. Kocaman dünyasında 3 gemisi olan bir çocuk artık o.

Bu yazının başlığı şu;
Kağıttan Gemiler Yapıp Bir Çocuğun Hayal Dünyasının Sularına Bırakmak.


SHARE:

3.2.19

SIEM REAP YOLUNDA

Size yaşadığım bir günü anlatmak istiyorum. Bir Nisan sabahı, tuktukla Siem Reap yolundayım. Yalnızım. Dünyanın en güzel insanları arasın...
SHARE:

7.1.19

YAZMAK ÜZERİNE

Son zamanlarda daha az yazar oldum. Bir şekilde zihnimi toparlayamadım. Onu kendi akışına bıraktım. Ellerimin beynimin düşünce havuzuyla ...
SHARE:

16.12.18

VİETNAM NOTLARI 3

O günü hatırlamaya çalışıyorum. Çalmakta olan melodi gibi. Aralıklı sesler ve aralarında derin hisler. Şimdi bir film gibi akıyor. Durdu...
SHARE:

14.7.18

VİETNAM NOTLARI 2

Sokakta, dünyanın en alçak taburesine oturmuş yaşlı bir kaligrafi ustası, fırçaları ve siyah mürekkebiyle insanlara kelimelerini satı...
SHARE:

© yıldız bilimcisiyim ben | All rights reserved.